Jouw ‘toolkit’ als ’t ff stagneert

Ik begrijp van meerdere mensen dat ze momenteel een beetje in een ‘ bleeeh’ energie zitten. Ik zelf ook, al een paar dagen.
slow-and-steady.jpgWat wel apart is te merken -voor mij dan toch- dat ik dit steeds onprettiger begin te vinden. Waarmee ik bedoel dat ik tegenwoordig eerder echt aktief stappen ga ondernemen om daar weer uit te komen.
De ene keer gaat dat sneller dan de andere keer, maar tot noch toe lukt het me wel elke keer weer.
 
Ik merk dan dat Abraham Hicks weer precies gelijk heeft, zoals altijd: hoe meer je op afstemming komt, hoe meer je het niet fijn vindt om niet in afstemming te zijn.
En jezelf niet fijn voelen is niet meer dan dat: je inner being of Hogere Zelf voelt zich anders, voelt zich wel goed, en dus ben je niet afgestemd op wie je eigenlijk echt bent.
Die discrepantie maakt dat je je niet fijn voelt.
Nou kun je hier natuurlijk wel wat aan doen om er uit te komen.
 
Het is handig om een paar lijstjes te maken.
Allereerst een lijstje van dingen die je leuk vindt om te doen en die je ook kunt doen, ongeacht weer, geld of wat dan ook.
Voel je je niet fijn of weet je niet wat te doen, kies dan één van de dingen van die lijst.
Nou werkt dat soms ook niet, wat dan?
 
Je kunt mediteren, dat brengt je hoofd tot rust en dan ben je weer in afstemming en kun je weer makkelijker inspiratie en een goed gevoel krijgen.
 
Een andere is misschien even 10-15 minuten gewoon niets doen. Lekker even zitten met iets warms, of met een klankschaal, of in de tuin lekker even naar de vogeltjes luisteren en het ruisen van de wind door de bladeren.
Door even niets te doen, kun je ook loslaten dat je iets móet doen (zet desnoods een timer van 15 minuten als dat helpt).
Meestal als je zo even gewoon jezelf toestaat niets te doen, kom je ook weer tot zin in iets. Omdat dan ook je hoofd tot rust komt, net als met mediteren.
 
Je kunt ook een lijst maken van jouw persoonlijke ‘happy music’.
Bij mij staan daar een aantal vaste nummers op die het elke keer weer doen! ALs ik ze hoor wil ik swingen, dansen, bewegen, zingen en word ik alweer blij.
 
En komt er echt gewoon niets, accepteer dat dan ook. Ergens tegen in verzet gaan werkt al helemaal niet. Dan ga je er alleen nog maar meer tegenaan zitten duwen en dat werkt averechts.
 
Om te illustreren hoe het werkt neem dit visuelere voorbeeld:
steamtrainZie het als een trein die richting “niet fijn voelen/sjaggo” toe rijdt. Hoe meer jij dat voedt, hoe sneller die trein gaat.
Die kun je dan niet in één klap omkeren in de richting “blij”. De trein zou uiteengerukt worden.
Je moet eerst dus de vaart van die trein zien te minderen en dat doet je door bijv. te mediteren, even niets doen enz.
Dan komt ie tot stilstand of mindert vaart.
Pas dan kun je een locomotief aan de andere kant van die trein gaan zetten om richting “Blij” te gaan.
En als die trein dan eenmaal de goeie kant op gaat, helpt het natuurlijk om er dingen aan toe te voegen zodat ie hoe langer hoe harder gaat. Want hetzelfde principe geldt dan nl. ook: hoe harder hij gaat, hoe minder snel hij weer de verkeerde kant op zal en kan gaan. Dan heb je dus een leuke buffer.

Hoe mooi is dat, dat je dat zelf zo kunt doen? Achter het roer staan van je eigen leven en van je eigen goede gevoel en geluk.

Liefs
heart

Angelina
Advertenties

Rustig Deinen na de Maansverduistering

Afgelopen nacht ging ik vrij laat naar bed. Geen maansverduistering kunnen zien helaas door de dikke wolken.
De opbouwende energieën van de volle maan en maansverduistering bevielen me heel goed, ik voelde me toppie! Ik was wel benieuwd hoe het erna zou zijn, want ik merk vaak dat het dan dipt en ik me dan ook een paar dagen wat minder voel.
Vannacht een hele vreemde droom en een mega inzicht. Een voor mij belangrijk inzicht met alles waar ik mee bezig ben qua persoonlijke groei, maar ook voor mijn praktijk “Vreugdevol Vrouw” en de trainingen en Challenges die ik geef.
Dat wilde ik uiteraard opschrijven. Vanochtend werd ik wakker en het was het eerste waar ik aan dacht. Mooi, ik was het niet vergeten!
Ontbijtje, koffietje, wakker worden en dan tijd om het op te schrijven. En… ik weet het niet meer? Het voelt alsof er een deur is dicht gegooid en ik er niet meer bij kan. Damn!
Nu dan maar hopen dat het onbewust hebben van dit inzicht genoeg gaat zijn, hihi.

Dan even Googlen op Uluru amulet agaat. Kleine trommeltjes die ik sinds kort één heb. Een steensoort waar ik al vaker bij had staan kijken in de kristalwinkel, maar nog nooit had gekocht. Altijd bijna, maar net niet.
Gisteren pakte ik dit steentje op en ik kreeg ineens een energetische schok en trilling door mijn arm heen. Nu worden deze steentjes niet bij Uluru zelf gevonden en ik wilde weten waar dan wél. Er word namelijk gezegd dat ze vlakbij Uluru worden gemijnd/geraapt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn eerste eigen huisje, geen 5-sterren, maar het was THUIS!

Nou heb ik zelf toen ik 20 was een half jaar daar gewoon, bij Uluru, in de Aboriginal community. Ik heb daar een hele bijzondere tijd gehad, heel veel geleerd en ervaren. Het was de eerste keer dat ik op mezelf woonde, en dan meteen in een vreemd land terwijl mijn Engels toen nog niet zo heel goed was, en ook nog in een Aboriginal community. Dat was best even heftig toen ik daar net kwam.
Geen tv, geen radio, internet was er nog niet toen. En daar zit je dan elke avond zonder tv, en zonder radio. Dan word je ineens enorm terug geworpen op jezelf.
Buiten dat dan natuurlijk nog het contact en ervaringen met de Aboriginals. Fenomenaal!

Dus even Googlen en natuurlijk ga ik dan ook even kijken naar Mutitjulu en Uluru waar ik woonde. Kijk even met me mee!
Voor mij is het gewoon bijna niet te bevatten dat ik deze tijd van het jaar in 1986 hier woonde:
Mutitjulu community Google Maps
Als ik kijk naar Mutitjulu, de Aboriginal community waar ik woonde, brengt dat plezierige herinneringen en een glimlach.
Zoom eens wat uit (op Google Maps met de link), dan zie je links Uluru liggen. Als ik daar naar kijk… komen er nog altijd tranen. Dat is een liefde die zo diep gaat, dat ik zou zeggen; voorbij aardse liefde. Een eeuwig verlangen en een diepe, zoete pijn van het gemis.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik bij Uluru’s Sunset strip – 1986

Iedereen zoekt de liefde van zijn leven, ik ook, maar de liefde die ik hiermee heb gaat zó veel verder dan dat.
Tijd heel alle wonden, en ik heb er vrede mee dat ik daar niet meer ben. Dat heeft heel lang geduurd. Maar de liefde, het verlangen, het gevoel van ‘thuis’ en erkenning, dat blijft. Zelfs 32 jaar later nog.
Het was pas 3-4 jaar geleden dat ik er achter kwam dat Ulurur sterk verbonden is met het Lemurische rijk van weleer. Eenheid, Liefde. Ik heb enorme affiniteit met Lemurië, veel meer dan Atlantis (dat rijk kwam er na). Wel apart dat ik dus in die energieën heb gewoond en gewerkt en geleefd zonder dat ik dat toen wist. Maar gevoeld heb ik het wel.

Het is eigenlijk het enige ‘thuis’ geweest wat ik ooit heb gehad. En dat bedoel ik niet zielig, maar juist mooi.
Datzelfde gevoel heb ik één keer bij een mens mogen ervaren. Daar heb ik het nog moeilijk mee soms. Ik mag nog leren dankbaar zijn voor die ervaring in plaats van verdrietig dat hij niet meer in mijn leven is.
Dat is even diep zo! Wat zo’n maantje en verduistering al niet omhoog brengt.

Dein ook rustig mee op de energie golven van na de volle maan en lunar eclipse. Doe ik ook. Ik heb mijn tranen gewoon laten vloeien.

Love

Angelina